In 2014 kregen wij een PGB voor onze zoon Michael. En dan kom je terecht in een voor ons onbekende wereld. Ik wist heel goed wat ik graag wilde voor Michael. 1 op 1 begeleiding vond ik het belangrijkste, iemand bij wie Michael kan zijn wie hij is en waar hij zich veilig bij voelt. En natuurlijk waar ik me veilig bij voel. Maar waar vind je zo iemand?

Uren op internet gezocht en ik kon niets vinden waarbij ik direct het gevoel had: Dit is het! Onze gezinsbegeleidster zei tegen me: Je zou zo iemand als Robbert van der Vegt moeten kunnen vinden. Na haar verhaal werd ik enthousiast. Ik ben gelijk om internet gaan zoeken en zo kwam ik bij Opvoed- Dingen. Met veel enthousiastme heb ik de web-site gelezen en gelijk een mail gestuurd. Bij Opvoed-Dingen had ik wel direct het gevoel: Dit is het!

Robbert belde al vrij snel terug en ook al snel stond de eerste kennismaking gepland. Ik werd steeds enthousiaster en had al vrij snel besloten: dit gaat hem worden! Robbert straalde zo veel veiligheid en vertrouwen uit. Nu moest Robbert nog kennis maken met Michael. Dit was voor mij een spannend moment. Michael vind kennismaken met nieuwe mensen heel moeilijk en het verloopt dan ook altijd zeer moeizaam.

Maar tot mijn grote verbazing verliep deze kennismaking heel goed. Michael voelde het vertrouwen en voelde zich al vrij snel op zijn gemak. Na even samen gekletst te hebben hebben Robbert en Michael samen besloten om de volgende dag samen iets te gaan doen. Toen Robbert Michael kwam halen ging Michael heel ontspannen met hem mee. Dit was de eerste leuke middag en er zouden nog vele volgen.

Inmiddels zijn we ruim een half jaar verder en Michael geniet nog steeds. Hij gaat nu 3 middagen in de week. Buiten iets ondernemen zat er voor Michael door zijn beperking niet in. Nu geniet hij van het buiten zijn. Hij durft weer naar een zwembad, hij leert dat hij ook creatief kan zijn, zijn zelfvertrouwen groeit enorm.

We zijn allemaal zo ontzettend dankbaar dat Robbert en zijn team op ons pad zijn gekomen. Ook voor ons als gezin is Robbert een enorme steun en we zien Michael groeien. En het allerbelangrijkste: Michael heeft niet gevoel dat hij weg moet, maar geniet elke keer weer dat hij mee mag.

Groetjes van een dankbare en trotse moeder van Michael.

Inge Beuker uit Zwolle